Hoe risicovol is films downloaden tegenwoordig?

april 11, 2016 at 11:26 am  •  0 Comments  •  100 views

By

Af en toe zie je van die berichtgeving waarin de woorden ‘stichting brein’, ‘boetes’, en ‘downloaden’ in dezelfde alinea voorbij komen. Op dat moment speelt bij fervent downloadliefhebber toch de vraag: ‘kan ik als braaf student problemen krijgen als ik weer eens filmpje of serie download’? Downloaden lijkt men immers massaal, continu en het liefst met zoveel mogelijk mb’s tegelijk te doen. Ondanks het ‘downloadverbod’ dat sinds 10 april 2014 bestaat, twijfel ik daarmee aan de afschrikkende werking ervan. Vermoedelijk hebben slechts weinigen echt gehoor gegeven aan dit verbod. ‘Het zal wel’, is een veel gedeelde gedachte. Totdat daar de eerste berichten ontstonden over de pechvogels die grote sommen geld moesten afstaan door stichting Brein afgedwongen schikkingen. Een aantal maanden terug werd bovendien bekend dat Brein met nieuwe software actief op zoek gaat naar de illegale data consumers. Wat betekent dat allemaal?

Hieronder volgt kort de werkwijze waarop Brein zijn nieuwe software gebruikt om overtreders op te sporen en of dit risicovol is voor jou, zodat je kunt oordelen of je je gedrag moet aanpassen.

Allereerst richt de software en het beleid van stichting Brein zich in principe niet op het beboeten van de gemiddelde downloader, maar op de aanbieders. Goed nieuws dus in eerste instantie, maar toch moet daar een kleine kanttekening bij gemaakt worden. Wanneer de download is voltooid, wordt als je deze niet uitschakelt automatisch vervolgd met het uploaden van het bestand (om andere downloaders te voorzien). Strikt genomen kun je op dat moment een target zijn voor Brein. Maar door de kleinschaligheid ben je weinig interessant voor ze. Toch volgt hier kort de procedure om wat extra inzicht te verschaffen.

De tactiek van stichting Brein bestaat uit het ‘tracken’ van IP-adressen van diegenen die een volledig bestand aanbieden op het web. Dat zijn er vele duizenden en dus moet jij toevallig persoonlijk worden uitgepikt voor verder onderzoek (je bent op dat moment nog maar een reeks nummers; het IP-adres). Om te controleren of dat ‘IP-adres’ in overtreding is moet stichting Brein die bestanden zelf downloaden en bekijken om te oordelen of het überhaupt gaat om een auteursrechtenschending van een door Brein vertegenwoordigde partij.

Vervolgens moeten ze uitvogelen wie de persoon achter het nummer is, maar daarvoor moeten de internetaanbieders worden ingeschakeld, want enkel zij weten de zogenaamde ‘NAW-gegevens’ en dus de daadwerkelijke identiteit van de vermeende dader. Gelukkig geven deze aanbieders (zoals Ziggo, KPN etc.) niet zomaar persoonlijke gegevens door uit privacy oogpunt en daarom is vaak de tussenkomst van de rechter vereist. Pas wanneer de rechterlijke bevoegdheid is gegeven kan een civielrechtelijke procedure worden gestart, die meestal eindigt in een schikking.

Je begrijpt dat deze bureaucratische nachtmerrie geen hobby praktijk is van Brein. Toch moeten ze er helemaal doorheen voordat een persoon daadwerkelijk ‘gepakt’ kan worden. De aandacht en voorkeur van Brein gaat dan ook uit naar aanbieders die zeer grote hoeveelheden auteursrechtelijk beschermd materiaal aanbieden. Punt van aandacht is wel dat steeds meer andere bedrijven die zich bezighouden met het legaal en commercieel verspreiden van zulke content inzien dat grote sommen geld worden misgelopen door ons collectief download gedrag. Inmiddels zijn deze bedrijven echt wel wakker geschud en bovendien gericht op het einde van het downloadtijdperk. Enige discretie is wellicht geboden dezer dagen dus maak het niet te gek, maar de kans dat je tegen de lamp loopt is zeer minimaal. Niet te veel stressen dus; voor nu kun je gewoon nog dat bakje popcorn of flesje wijn opentrekken om na een zware dag studeren lekker onderuit gezakt de beste films te kijken. In blu-ray kwaliteit. Gratis en voor niets. Heerlijk!

About the Author

 

Leave a Reply